In 2017 wordt interimmanagement nog vaak ingezet vanuit urgentie. Iemand vertrekt onverwacht, een project loopt vast of de druk in de organisatie wordt te hoog. De interim wordt gevraagd om rust te brengen en problemen op te lossen. Daarmee wordt interimmanagement gepositioneerd als tijdelijke noodmaatregel.
Die benadering doet geen recht aan de werkelijke waarde van interimrollen bij verandering. Juist in periodes van transitie kan een interimmanager een bewuste en effectieve interventie zijn.
Veel organisaties wachten met het inschakelen van externe ondersteuning tot het knelt. Interims worden dan gevraagd om gaten te vullen of ‘op te ruimen’. De opdracht is uitvoerend en gericht op korte termijn stabiliteit.
In die context blijft weinig ruimte over voor structurele verandering. De interim wordt onderdeel van het bestaande patroon, in plaats van katalysator voor vernieuwing.
Dat is geen kwestie van kwaliteit, maar van positionering. Wie interimmanagement uitsluitend inzet als pleister, benut slechts een deel van het potentieel.
Een interimmanager staat per definitie buiten de bestaande verhoudingen. Dat is geen nadeel, maar een kracht. In 2017 blijkt die onafhankelijkheid steeds waardevoller in complexe verandertrajecten.
Omdat een interim geen langdurige carrière binnen de organisatie opbouwt, kan hij spanningen benoemen die intern lastig bespreekbaar zijn. Dat maakt ruimte voor scherpere keuzes.
Voorwaarde is wel dat deze rol expliciet wordt erkend. Een interim die alleen uitvoert, kan geen brug slaan tussen strategie en operatie.
Veranderstrategieën stranden vaak in de vertaling naar de dagelijkse praktijk. Doelen zijn helder, maar eigenaarschap en prioritering blijven vaag.
Interimmanagement kan hier een verbindende rol spelen. Door strategische keuzes te vertalen naar concrete stappen in de operatie, ontstaat beweging. Niet door nieuwe plannen te maken, maar door bestaande ambities werkbaar te maken.
In 2017 ontstaat voorzichtig aandacht voor rollen zoals interim Product Owner of transitiemanager, juist omdat zij deze vertaalslag expliciet maken.
Een interimrol is per definitie tijdelijk. Die tijdelijkheid zorgt voor focus. Er is een duidelijke opdracht, een begrensde periode en een concreet doel.
Bij verandering is dat een voordeel. Het voorkomt dat trajecten eindeloos worden en biedt ruimte om keuzes te testen zonder permanente gevolgen.
Organisaties die interimmanagement bewust inzetten, gebruiken die tijdelijkheid om versnelling te creëren waar de vaste organisatie vastloopt.
Bij een organisatie in herstructurering werd een interimmanager ingezet om een team aan te sturen. In plaats van alleen de operatie draaiende te houden, werd expliciet gevraagd om knelpunten in besluitvorming zichtbaar te maken.
Die combinatie van aansturing en reflectie zorgde voor helderheid. Niet alles werd opgelost, maar wel bespreekbaar gemaakt. Daarmee werd de basis gelegd voor structurele keuzes.
In 2017 groeit het besef dat verandering vraagt om andere rollen en tijdelijke interventies. Interimmanagement past daarin, mits het bewust wordt gepositioneerd.
Niet als noodverband, maar als brug tussen denken en doen. Tussen strategie en operatie.
Bij Our Brand kijken we daarom naar interimrollen als onderdeel van veranderontwerp, niet als losse oplossing.
